15-08-09

UITSTAP HASSELT

11 augustus. Het was alweer zover. Ons trefpunt trok er eens te meer op uit voor een dagtrip, nu met bestemming Hasselt en Tongeren.

 

Bij aankomst stonden de dochter en schoonzoon van Lievin en Paula ons op te wachten om ons die dag te gidsen. Onthaald op koffie met echte Hasseltse peperkoek, vaak de ontbijtkoek in Limburg en waarvan onze pastoor zaliger, pater Louis Claessens, beweerde de beste koek te zijn van de ganse wereld, en zijn koek mocht er wel wezen, staken we de straat over en liepen pal het museum van de jenever binnen, de tweede trots van Hasselt. Dat er zo’n groot palet aan smaken bestond wisten velen niet. De kunst om de originaliteit te halen ligt hem in het zoeken naar de juiste verhouding van en het experimenteren met een zeer uitgebreid gamma van kruiden die van de heldere en eerder smakelozer vloeistof die de graanalcohol is, een lekker en aangenaam drinkbaar goedje te  maken. Zo ontstaat dan een uitgebreide verzameling likeuren om onze … spijsvertering te stimuleren. Maar wie Hasselt bezoekt en het heilig paterke, een derde trots en wellicht de grootste, vergeet te gaan groeten, heeft zijn bezoek aan de stad gemist, zo beweren toch de Hasselaren. En vooruit dan maar naar de tombe van het heilig paterke. Het werd even stil rond zijn praalgraf, enkele minuten van ingetogenheid, een moment van bezinning, en dat mag toch ook wel. De stadskern is een levendige bedoening met terrasjes, drukke straatjes. Deze stad schept een aantrekkelijke sfeer van bedrijvigheid en leven en straalt sympathie uit.

 

Na het middagmaal deden we de Japanse tuin in Tongeren aan. Wel een speciaal concept, anders dan wij, westerlingen, gewoon zijn. Alhoewel een grotere bloemenweelde werd verwacht, bulkte deze tuin van de oosterse symboliek: het plaatsen  van de stenen, de betekenis van het bruggetje, de opstaande en de liggende stenen en natuurlijk de yang en de yin en nog veel meer. De eigenaar die de rondleiding verzorgde, wachtte ons op, getooid met, jawel, een kimono, versierd met heel wat rare tekens waarvan wij het raden hadden naar de betekenis ervan. Hij leidde ons rond en praatte honderduit  over de symboliek, de  bonzaï en toonde niet zonder trots zijn bloeiende lotusbloem.  Een drankje en een rustpauze in de Japanse pergola sloot niet alleen het bezoek af, maar deed sommigen dromen van zo’n romantisch plekje in eigen tuin. Ik dacht: “Daar gaan we weer.” Och, laat ze maar dromen. Ook wij hebben ONZE pergola’s met klimrozen e.d. Eerlijk, die vind ik mooier.

 

In Tongeren bezochten wij een klein, maar mooi gerestaureerd begijnhof, alweer zo’n stille plek om tot jezelf te komen. Na de broodmaaltijd keerden wij via het Limburgse Haspengouw huiswaarts.

 

De zon was ons gunstig gezind, zodat het een geslaagde trip werd met een mooi programma. Voor zo’n democratische prijs:  de bus, de 2 of de 3 maaltijden, want de ontvangst leek wel op een Limburgs ontbijt, de inkom van het museum en de tuin, dat alles inbegrepen. Voor wanneer is onze volgende trip gepland?

 

Felix Tallon

 

De reis gezien door de ogen van:

Marcel

Monique

Philippe

Robert

13:53 Gepost door Philippe Barbaix in Verslag | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.