29-09-09

WEEK IN NIEUWPOORT

 OKRA aan de Belgische kust

Met 38 enthousiaste OKRA-leden vertrokken we naar zee. We verbleven er van 18 tot 26 september in het kuststadje Nieuwpoort. We hadden heel die periode een prachtig weertje. De weerman had het voorspeld en heeft zijn woord gehouden!

 De badplaats Nieuwpoort aan de Vlaamse kust bestaat eigenlijk uit twee delen: Nieuwpoort-Stad en Nieupoort-Bad. In Nieuwpoort mondt de Ijzer uit in de Noordzee.

We wandelden zaterdagnamiddag op de pier. Wat een prachtig zicht! Het was eb. Mijn aandacht werd vooral getrokken door die vlugge strandlopertjes: de watersnippen. Ze hebben

een dicht gestreept en getekend verenkleed met bruin geel en zwart. We telden de minuten die de gulzige aalscholver onder water bleef om visjes te vangen!

´s Avonds gingen we met een groot aantal naar de eucharistieviering in een bomvolle Sint- Bernarduskerk.

Elke dag stond er vrij wandelen op ons programma. Zondagnamiddag reden we met de kusttram naar de Panne. We baden en zongen in de crypte van de Onze-Lieve-Vrouwkerk. Dit prachtige heiligdom van Onze-Lieve-Vrouw van Fatima is tevens een druk bezocht bedevaartsoord.

Maandag was voor enkelen een fietsdag met gehuurde fietsen. We fietsten tot Sint-Joris, een dorpje in de Polders behorend tot Nieuwpoort. Dat Monique een platte band kreeg, willen we vlug vergeten! Er zijn nog behulpzame mensen, vraagt dat maar aan Monique!

Dinsdag was een drukke dag: petanquen in de voormiddag en in de namiddag een boottocht met gids. De kust gezien vanaf het water is wel een bijzondere ervaring. Deze activiteit werd georganiseerd daar Bea en Guy.

Woensdag kregen we nog bezoek van onze proost pater Herman o.s.a. en de steeds welgezinde broeder Jules. Het was een blij weerzien, alsof we al een eeuwigheid van huis waren! We genoten allen van dit bezoek met wandelen, tafelen en terrasjes. Bij het afscheid was het duidelijk, onze bezoekers waren niet de enigen die van deze dag hadden genoten.

Donderdag met treintje naar de “Dodengang” in Diksmuide. De plaats waar je het beste kunt

aanvoelen wat de “Grote Oorlog” voor de gewone soldaten betekende. Een periode uit onze geschiedenis die nooit mag vergeten worden.

Vrijdag fietsdag en bezoek aan het Koning Albert monument in Nieuwpoort-Stad. Monique en Lievin hadden gezorgd voor een lekkere afscheidsdrink.

 We danken hen beiden voor hun inzet en begeleiding gedurende de ganse week. Dank aan het voltallige OKRA-bestuur voor deze mooie vakantie!

Marieke

De week gezien door de ogen van:

Marcel

Monique

Tru

Philippe

 

20:50 Gepost door Philippe Barbaix in Verslag | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

15-08-09

UITSTAP HASSELT

11 augustus. Het was alweer zover. Ons trefpunt trok er eens te meer op uit voor een dagtrip, nu met bestemming Hasselt en Tongeren.

 

Bij aankomst stonden de dochter en schoonzoon van Lievin en Paula ons op te wachten om ons die dag te gidsen. Onthaald op koffie met echte Hasseltse peperkoek, vaak de ontbijtkoek in Limburg en waarvan onze pastoor zaliger, pater Louis Claessens, beweerde de beste koek te zijn van de ganse wereld, en zijn koek mocht er wel wezen, staken we de straat over en liepen pal het museum van de jenever binnen, de tweede trots van Hasselt. Dat er zo’n groot palet aan smaken bestond wisten velen niet. De kunst om de originaliteit te halen ligt hem in het zoeken naar de juiste verhouding van en het experimenteren met een zeer uitgebreid gamma van kruiden die van de heldere en eerder smakelozer vloeistof die de graanalcohol is, een lekker en aangenaam drinkbaar goedje te  maken. Zo ontstaat dan een uitgebreide verzameling likeuren om onze … spijsvertering te stimuleren. Maar wie Hasselt bezoekt en het heilig paterke, een derde trots en wellicht de grootste, vergeet te gaan groeten, heeft zijn bezoek aan de stad gemist, zo beweren toch de Hasselaren. En vooruit dan maar naar de tombe van het heilig paterke. Het werd even stil rond zijn praalgraf, enkele minuten van ingetogenheid, een moment van bezinning, en dat mag toch ook wel. De stadskern is een levendige bedoening met terrasjes, drukke straatjes. Deze stad schept een aantrekkelijke sfeer van bedrijvigheid en leven en straalt sympathie uit.

 

Na het middagmaal deden we de Japanse tuin in Tongeren aan. Wel een speciaal concept, anders dan wij, westerlingen, gewoon zijn. Alhoewel een grotere bloemenweelde werd verwacht, bulkte deze tuin van de oosterse symboliek: het plaatsen  van de stenen, de betekenis van het bruggetje, de opstaande en de liggende stenen en natuurlijk de yang en de yin en nog veel meer. De eigenaar die de rondleiding verzorgde, wachtte ons op, getooid met, jawel, een kimono, versierd met heel wat rare tekens waarvan wij het raden hadden naar de betekenis ervan. Hij leidde ons rond en praatte honderduit  over de symboliek, de  bonzaï en toonde niet zonder trots zijn bloeiende lotusbloem.  Een drankje en een rustpauze in de Japanse pergola sloot niet alleen het bezoek af, maar deed sommigen dromen van zo’n romantisch plekje in eigen tuin. Ik dacht: “Daar gaan we weer.” Och, laat ze maar dromen. Ook wij hebben ONZE pergola’s met klimrozen e.d. Eerlijk, die vind ik mooier.

 

In Tongeren bezochten wij een klein, maar mooi gerestaureerd begijnhof, alweer zo’n stille plek om tot jezelf te komen. Na de broodmaaltijd keerden wij via het Limburgse Haspengouw huiswaarts.

 

De zon was ons gunstig gezind, zodat het een geslaagde trip werd met een mooi programma. Voor zo’n democratische prijs:  de bus, de 2 of de 3 maaltijden, want de ontvangst leek wel op een Limburgs ontbijt, de inkom van het museum en de tuin, dat alles inbegrepen. Voor wanneer is onze volgende trip gepland?

 

Felix Tallon

 

De reis gezien door de ogen van:

Marcel

Monique

Philippe

Robert

13:53 Gepost door Philippe Barbaix in Verslag | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

10-08-09

OKRA WISSELBEKER PETANQUE

Tijdens de verlofperiode werd de wisselbeker petanque voor een tweede keer toegekend. Het weer zat niet mee maar daarom was het spel, dat in goede banen werd geleid door Vital, niet minder spannend. De geoefende leden waren aan elkaar gewaagd maar uiteindelijk moest iedereen de duimen leggen voor onze voorzitster Monique die op overtuigende wijze de beker opeiste.

 De tevreden Vital overhandigde in Pakenhof de beker aan de winnares. Met een glas van de vriendschap werd een geslaagde namiddag afgesloten. De foto’s kunt u vinden op onze BLog http://okra-heverlee.skynetblogs.be

ENKELE BEELDEN

Lievin Vandenbosch

Medevoorzitter

09:38 Gepost door Philippe Barbaix in Verslag | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |