30-06-11

OKRA - Bedevaart

 Na de heenreis met fiets of bus konden de leden een eigen invulling geven aan hun bedevaart. Mensen bezochten de basiliek, werden opgemerkt aan de kruisweg of liepen kuierend langs de kraampjes rond de basiliek. Toch viel de drukte op aan de plaatsen waar men een kaarsje kan aansteken voor een intentie, een familielid, een vriend of de goede afloop van een probleem… Na dit moment werden de OKRA-leden verwacht in de Mariahal voor de eucharistieviering. De viering had als thema "Wij zijn Angelus bidders".

 

F4920e20.jpgDe viering begon dan ook met het Angelusgebed, dat bij de gelovigen zeker jeugdherinneringen heeft doen opborrelen.

 

De Engel des Heren heeft aan Maria geboodschapt; En zij heeft ontvangen van de heilige Geest. Wees gegroet, Maria, …

 

Zie de dienstmaagd des Heren; Mij geschiede naar uw woord. Wees gegroet…

 

En het Woord is vlees geworden; En Het heeft onder ons gewoond. Wees gegroet, Maria,…

 

Bid voor ons, heilige Moeder Gods, opdat wij de beloften van Christus waardig worden.

 

Laten wij bidden. Wij bidden U, o Heer, stort uw genade in onze harten, opdat wij, die door de boodschap van de Engel de menswording van Christus uw Zoon gekend hebben, door zijn lijden en kruis gebracht worden tot de glorie van de verrijzenis. Door dezelfde Christus, onze Heer.

 

Het Angelus is een gebed dat van oudsher driemaal daags gebeden wordt: om zes uur 's morgens, twaalf uur 's middags en zes uur 's avonds. Het gebruik dat mensen hun werkzaamheden onderbraken voor dit gebed is echter in onbruik geraakt.

 

Het gebed wordt aangekondigd door het luiden van een kleine klok. Hierbij werden drie slagen op de klok gegeven waarna de eerste aanroep gevolgd door een Weesgegroet Maria wordt gebeden. Nog tweemaal volgden drie slagen op de klok met telkens een nieuwe aanroep en een Weesgegroet. Tenslotte werd de klok gedurende twee minuten geluid en werd een afsluitend gebed gebeden.

 

De benaming 'Angelus' is afgeleid van de Latijnse beginwoorden 'Angelus Domini nuntiavit Mariae.' ('De Engel des Heren heeft aan Maria geboodschapt'). In zijn huidige vorm bestaat het Angelus sinds 1571, de tijd van paus Pius V. In 1742 heeft paus Benedictus XIV besloten dat in de paastijd het Angelus vervangen wordt door het Regina coeli.

 

Sinds het pontificaat van paus Johannes XXIII bestaat het gebruik dat de paus iedere zondag, om 12.00 uur, voorgaat in het Angelusgebed.

 

Bij het verlaten van de Mariahal werden de pelgrims verrast met een bekertje verse fruitsalade aangeboden door Wereldsolidariteit. Traditioneel wordt onze bedevaart afgesloten in de Pelgrim om de inwendige mens te versterken. Verse sandwiches, koffie, een lekker stuk taart en een flinke babbel, meer moet dat niet zijn...

 

Net zoals de heenreis verliep ook de terugreis zeer gesmeerd, vooral voor de fietsers die konden profiteren van de flinke rugwind die hen op de heenreis fel had afgeremd.

Monique

Voorzitster

21:49 Gepost door Philippe Barbaix in Verslag | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Wereldsolidariteit

 In het kader van de veertigdagentijd hadden OKRA en Ziekenzorg beiden het plan opgevat een namiddagactiviteit te wijden aan ontwikkelingshulp. Toen bleek dat ze hun oog hadden laten vallen op dezelfde sprekers die over hetzelfde thema zouden komen spreken, werden de koppen bij elkaar gestoken en de activiteit gezamenlijk georganiseerd. De toegangsprijs werd voor een keer opgetrokken van 2,00 naar 3,00 euro, wat het mogelijk maakte aan de ngo (niet gouvernementele organisatie) Wereldsolidariteit een som van ongeveer 100,00 euro te overhandigen die door de overheid nog eens met 80% vermeerderd wordt.

 

Zo konden wij op dinsdag 19 april kennis maken met de heren Jacky Rabau en Romain Degeest die als afgevaardigen van CM uitverkoren werden om deel te nemen aan een inleefreis naar Guatemala, georganiseerd door Wereldsolidariteit. Dit was zeker geen luxereis: Jacky en Romain moesten de reis zelf betalen, dienden zich grondig voor te bereiden door bijvoorbeeld Spaans te leren en moesten daarenboven beloven hun bevindingen zoveel mogelijk uit te dragen bij de partners van Wereldsolidariteit zoals onder meer OKRA en Ziekenzorg.

 

Het grootste probleem in Guatemala, maar waarschijnlijk ook in veel andere Zuid-Amerikaanse landen, is het enorme verschil tussen rijk en arm; in Guatemala zijn de rijken vooral latino’s, afstammelingen van de vroegere kolonisator, die meestal actief zijn als grootgrondbezitter, drugbaron of grote industrieel; de armen zijn vooral afstammelingen van de maya’s en vertegenwoordigen minstens 80% van de bevolking. Onder de armen heerst veel analfabetisme, alcoholisme en geweld: verkrachtingen en moord komen veelvuldig voor. Gezondheidszorg en onderwijs van overheidswege zijn niet helemaal onbestaande maar wel zeer ontoereikend. Organisaties zoals CGTG en MTC proberen deze tekorten te verhelpen.

 

CGTG is vooral actief als vakbond maar houdt zich ook bezig met de gezondheidszorg (ziekenkassen, apotheken…) terwijl MTC zich vooral bezighoudt met vorming en cultuur. Door hun activiteiten proberen deze organisaties een zekere ontvoogding van de armere bevolkingslagen te bewerkstelligen, maar het vergt tijd.

 

De twee sprekers van deze namiddag waren vooral bij dergelijke sociale organisaties te gast. Hun doorleefde verhaal maakte ons duidelijk dat wij, niettegenstaande de dagelijkse beslommeringen waarmee ook wij te maken hebben, nog altijd in een luxe maatschappij leven en dat ontwikkelingshulp zeker geen ver-van-mijn-bed-show mag blijven.

 

De namiddag werd zoals gewoonlijk afgesloten met een gezellige babbel bij een kopje koffie met een sobere (vasten)versnapering. Hartelijk dank aan de verantwoordelijken van Ziekenzorg en OKRA die deze activiteit gezamenlijk tot stand brachten.

Guy Martens

21:46 Gepost door Philippe Barbaix in Verslag | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Ouder worden, een uitdaging!

 Deze maand hadden wij Luc Vandeven, klinisch ouderenpsycholoog aan het UPZ KULeuven, uitgenodigd om zijn visie te horen over een thema dat ons allen aanbelangt 'Ouder worden, een uitdaging!'. En wij hadden maar weer eens gelijk, het bleek een onderwerp te zijn dat ons bezighoudt. Zeventig leden waren present! Bedrogen waren ze niet want het werd een leerrijke en aangename namiddag.

 

DSCI0467.JPGDe spreker begon zijn uiteenzetting met te wijzen op de vaak negatieve vooroordelen die er in de maatschappij heersen. Ouderen mogen niet als een probleem gezien worden maar als het resultaat van een evolutie in wetenschap en geneeskunde.

 

De spreker had zijn uiteenzetting ingedeeld in verschillende hoofdstukken. Als eerste belangrijk deel behandelde Luc de verlieservaring met een speciale aandacht voor het lichamelijke, het geheugen, het familiale, het werk, de partnerrelatie, de dreigende eenzaamheid, het verhuizen en natuurlijk het verlies van een partner. Stuk voor stuk mijlpalen die ons leven beïnvloeden. Naast deze aandachtspunten die hij aanhaalde mogen wij het oud verdriet niet vergeten en in het bijzonder de gevolgen van oude zogezegde verwerkte conflicten niet onderschatten. Deze conflicten kunnen terug opduiken en dan hoort men in de omgeving van de persoon wel eens zeggen 'Hij had het toch goed verwerkt, jaren heeft hij er niet over gesproken en nu haalt hij dit weer boven!' Het is zeer belangrijk dit te herkennen en te helpen verwerken.

 

Ouder worden is natuurlijk ook een familiale aangelegenheid met in de eerste plaats de mythe van de familiale vervreemding en daarnaast de stress van de centrale zorgdrager, zorg-, relatie- of netwerkstress.

 

DSCI0470.JPGBovenvernoemde kenmerken gaan door elke persoon anders beleefd worden en daarom besloot de spreker zijn uiteenzetting met de raad dat elke persoon best de touwtjes zo lang mogelijk in handen houdt.

 

Omdat het ouder worden als een ontwikkelingsproces is moet men dus zelf kiezen tussen zich inleven in een situatie of wanhopig worden en bovendien moet men het verliezen kunnen aanvaarden. Loslaten, delegeren, aanvaarden…

 

Deze namiddag paste in een geslaagde week waar wij onze leden de kans gaven deel te nemen aan een spelletje petanquen, een wandeling in Heverleebos, een fietstocht langs Dijle en Demer en een voorstelling van de hilarische opera L’Italiana in Algeri vanGioacchino Rossini in het Lemmensinstituut. Meer dan honderd mensen op een week laten deelnemen aan diverse activiteiten, dat moet je verdienen, dat komt niet vanzelf! Hartelijke dank aan onze leden voor hun deelname aan onze activiteiten. Wenst u met ons kennis te maken? Kom dan naar een van onze activiteiten aangekondigd in de kalender van de verenigingen in dit blad.

Monique

Voorzitster

21:42 Gepost door Philippe Barbaix in Verslag | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |