09-11-10

WEEK VAN DE TREFPUNTEN

Tijdens de week van het trefpunt hebben wij getracht ons trefpunt in de verf te zetten met onze sportieve activiteiten, wandelen, petanquen en fietsen. Misschien was het u ontgaan maar dit hoeft geen belemmering te zijn om onze groep toch nog te leren kennen. Dit kan op onze activiteiten. Elke maandag- en woensdagnamiddag kunt u komen petanquen op het Alaudaplein, de tweede en vierde maandagnamiddag is er een wandeling voorzien in Heverleebos. De fietsers maken wekelijks op woensdagnamiddag een tocht in de omgeving en natuurlijk is er elke derde dinsdag van de maand onze maandelijkse samenkomst of uitstap. Kom gerust eens langs voor een vrijblijvende kennismaking en waarom niet op onze vijfde dessertennamiddag op 11 november 2010?

 

Door het lidgeld nu te betalen bent u lid tot het einde van 2011. Is dat geen aanbod? Het lidgeld bedraagt: voor een gezinshoofd 17,00 euro en voor een tweede lid 13,00 euro. Bijleden, mensen die reeds lid zijn in een ander trefpunt, kunnen aansluiten voor respectievelijk 7,00 of 4,70 euro voor een eerste of tweede bijlid. Een sportverzekering kan afgesloten worden voor 8,00 euro per jaar. De lidgelden en het geld voor de sportverzekering kunnen gestort worden op rekening 230-0377095-56 van OKRA Trefpunt O.L.V. Troost Heverlee. IBAN BE 20 2300 3440 9556.

Monique

Voorzitster

10:31 Gepost door Philippe Barbaix in Verslag | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

OKRA AAN ZEE

Wij waren aangenaam verrast toen wij tijdens de reis mochten vaststellen dat de zon in Gent doorbrak door de donkere wolken. En het was niet een schuchtere poging want ze zou ons de ganse week vergezellen. Een prachtig weertje om eens uit te waaien aan de Belgische kust.

 

Een wandeling naar Mariakerke was onze eerste activiteit en, geloof mij, wandelen aan de kust blijkt aantrekkelijk, want niet minder dan 32 leden namen deel. Hopelijk komen ze allemaal eens naar een van de wandelingen in Heverleebos om er te genieten van de herfstkleuren.

 

Op de vijfde verdieping, op het dak van het hotel, hebben wij een petanquetornooi georganiseerd. Een unieke locatie met een prachtig uitzicht op de omgeving en de immense watermassa! Ik heb de duimen moeten leggen, want Bert, Mimi en Rik haalden de prijzen binnen. Ik erken het meesterschap van de winnaars, maar de zware wind die, zowel de cochonnet als de grote ballen een duwtje gaf, heeft mijns inziens het resultaat toch een heel klein beetje beïnvloed.

 

Het bestuur had een uitstap naar Gistel geprogrammeerd. Wij bezochten de abdij van Putte waar de heilige Godelieve van Gistel in 1070 gewurgd werd. Het was niet alleen een aangename dag maar tevens een leerrijke dag. De goede organisatie en de vriendelijke ontvangst zullen er niet vreemd aan zijn.

 

Boogschieten en tapijtcurling waren een echte openbaring en zijn zeker vatbaar voor herhaling. Er heerste een gezellige sfeer en er werd stevig gelachen.

 

Omdat bewegen een goede medicijn is, hebben wij ook een wandeling gemaakt in Oostende waar wij een bezoek brachten aan de vissershaven. Met een vishapje konden wij er ons van vergewissen dat vis werkelijk lekker is. Na de wandeling was er natuurlijk tijd voor een frisse pint. Na een vrije dag werd het stilaan tijd om de valiezen te pakken, want het verlof liep op zijn einde. Als u het de deelnemers vraagt, moet een week aan zee zeker weer geprogrammeerd worden.

Paula

10:29 Gepost door Philippe Barbaix in Verslag | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

VAN FRANSCHMANS EN WALEMANNEN

 Met de titel "Van Franschmans en Walenmannen" zou u kunnen denken dat wij de politieke toer opgaan maar niets is echter minder waar.

 

Dirk Musschoot journalist bij de krant "Het Nieuwsblad" en schrijver van veel gelezen boeken heeft ons teruggeflitst naar de "goeie oude tijd" In een handomdraai bracht Dirk ons naar het Arm Vlaanderen van de negentiende en twintigste eeuw. Toen de oogsten mislukten was armoede troef en was de verzwakte bevolking vatbaar voor allerlei ziektes. Deze ellende en de sterftecijfers haalden de openbaarheid niet door het gebrek aan mediamiddelen! Nu voeren wij bij schaarste aardappelen in of alterneren wij op onze spijskaart rijst en deelwaren.

 

De kwetsbare plattelandsbevolking kreeg dus in de negentiende eeuw harde klappen en om te ontkomen aan de ellende en een onzekere toekomst trokken duizenden mannen en vrouwen naar Frankrijk (Franschmans) of naar Wallonië (Walemannen) om er seizoensarbeid te verrichten. Het waren dagen van hard werken in den vreemde, van lange dagen bieten hakken en rooien, van vlas trekken, stenen bakken, hop trekken of werken in de suikerfabrieken en in de cichoreiovens. Het was zwaar werk in mensonwaardige omstandigheden. In het dagboek van Albert Asteman staat op woensdag 5 oktober 1966 vermeld: zeventien ratten gevangen… Om het leed te verzachten werden enkele initiatieven opgestart zo werd Edmond Denijs eerste aalmoezenier van de "Franschmans", een weekblad ('De Franschmans' later de 'Stem Van Vlaandren') werd verspreid, later werden families met bussen naar de arbeiders gebracht… De band is gebleven tussen deze mensen die dit leven hebben geleid want tot op vandaag verzorgt het laatste pasterke Joris De Jaegher (laatste overlevende aalmoezenier) soms een uitvaart van een seizoenarbeider…

 

"De goeie oude tijd?" De mensen hadden geen andere keuze en om te overleven en de kinderen een betere toekomst te bezorgen deden ze het werk. In een interview verklaarde een inwoner van Scherpenheuvel: "Hadden mijn ouders dat niet gedaan, dan was ik nu een armoezaaier…" Wij kunnen het ons misschien niet goed voorstellen maar het verhaal dat wij kregen is niet ouder dan vijftig jaar!

 

Om de namiddag mooi af te sluiten had het bestuur gezorgd voor een lekkere charcuterieschotel, een koffie en een glas wijn. Er werd nog lang nagepraat, een echt gezellige namiddag, meer hoef dat niet te zijn voor OKRA-leden!

 

PS: Indien u een mooi geschenk zoekt voor de eindejaarsfeesten kan ik u het boek "Van Franschmans en Walemannen" van Dirk Musschoot, uitgegeven door Lannoo, sterk aanbevelen.

Monique Poels

Voorzitster

10:27 Gepost door Philippe Barbaix in Verslag | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |